ده توصیه برتر برای پرورش گوجه‌فرنگی

06اگر از آن دسته افرادی هستید که روحیه‌ای رقابتی در باغبانی دارید و همیشه مایل هستید بهترین و شیرین‌ترین گوجه‌فرنگی را زودتر از بقیه داشته باشید هیچ‌ زمانی برای به فکر بوته‌های گوجه‌فرنگی بودن‌تان زود نیست.

متاسفانه پرورش گوجه‌فرنگی‌های عالی ناگهانی اتفاق نمی‌افتد. اگر باور نمی‌کنید می‌توانید این زمستان خودتان امتحان کنید. گونه‌های مورد علاقه‌تان را انتخاب کنید، کار را از اول به درستی شروع کنید و سعی کنید مشکلات را پیش از اتفاق افتادن کنترل کنید. می‌توانید از بعضی توصیه‌هایی که در این مطلب آمده و درستی آن‌ها اثبات شده است بهره بگیرید.

۱. دانهها را فشرده نکارید

اگر کاشتن گوجه‌فرنگی را از دانه شروع می‌کنید، مطمئن باشید که جای کافی در اختیار دانه‌ها برای ساقه‌هایشان قرار می‌دهید.شرایط فشرده و پرازدحام مانع رشد آن‌ها می‌شود، بنابراین بلافاصله بعد از روییدن اولین برگ‌هایشان آن‌ها را به گلدان‌های مخصوص‌شان انتقال دهید.

۲. آنها را در معرض نور زیاد قرار دهید

دانه‌های گوجه‌فرنگی به نور مستقیم و قوی نیاز دارند. روزهای زمستان کوتاه‌ هستند بنابراین حتی قرار دادن آن‌ها کنار یک پنجره‌ی آفتاب‌گیر می‌تواند به تنهایی کافی نباشد. مگر اینکه آن‌ها را در گلخانه پرورش بدهید. در غیر این صورت بهترین انتخاب شما روزانه ۱۴-۱۸ ساعت استفاده از نوعی سیستم نوردهی مصنوعی است. برای اینکه بوته درست رشد کرده و دوکی شکل نشود، بوته‌های نورس را به فاصله ۵ سانتی‌متری از نور فلورسنت (مهتابی) قرار دهید. با رشد دانه‌ها باید ارتفاع نور را بالا ببرید یا ارتفاع گلدان‌های بوته را پایین بیاورید. زمانی که برای کاشتن آن‌ها در فضای بیرون آماده بودید، آفتاب‌گیرترین قسمت باغچه را برای کاشتن بوته‌ها انتخاب کنید.

۳. دانههای کاشته شده را جلوی پنکه بگذارید

به نظر می‌رسد بوته‌های گوجه‌فرنگی برای داشتن ساقه‌های قوی‌تر باید در معرض نسیم باشند و تکان بخورند. این امر در فضای بیرون به طور طبیعی اتفاق می‌افتد، ولی اگر دانه‌هایتان را در فضای بسته کاشته‌اید، بین ۵ تا ۱۰ دقیقه و دو نوبت در روز آن‌ها را جلوی پنکه بگذارید و برایشان نسیم فراهم کنید. یک راه دیگر آن است که چندین نوبت در روز دست‌تان را به آرامی روی نوک برگ‌های بوته‌ها بکشید. این‌کار کمی سخت‌تر است ولی در عوض دست‌تان بوی خوش گوجه‌فرنگی می‌گیرد.

۴. خاک باغچهتان را گرم کنید

گوجه‌فرنگی‌ها عاشق گرما هستند. دو هفته قبل از کاشتن، منطقه‌ای که می‌خواهید بوته‌ها را در آن بکارید را با پلاستیک مشکی یا قرمز بپوشانید. آن چند درجه گرمای خاک بعدها به رشد سریع‌تر گوجه‌فرنگی‌ها منجر می‌شود. پلاستیک شفاف بیشترین نتیجه را می‌دهد. انرژی خورشید از پلاستیک شفاف رد می‌شود و آن انرژی گرمایی را در خود نگه می‌دارد.همچنین باعث جوانه زدن علف‌های هرز می‌شود و سپس آن‌ها را می‌خشکاند، بنابراین دیگر رشد نمی‌کنند.

۵. آنها را دفن کنید

بوته‌های گوجه‌فرنگی را عمیق‌تر از میزانی که در گلدان بودند در باغچه بکارید، به طوری که تنها چند برگ از خاک بیرون بماند. وقتی بوته‌ها به این روش کاشته شوند، ریشه‌هایشان هم در کنار ساقه‌هایشان رشد می‌کند و ریشه‌های بیشتر به معنای گیاه قوی‌تر است.

شما می‌توانید یک گودال عمیق بکنید یا یک گودال سطحی کنده و بوته را از پهلو روی خاک بخوابانید. بوته خیلی سریع خودش را بالا می‌کشد و به سمت خورشید رشد می‌کند. فقط مواظب باشید میله‌ها یا پایه‌ها را در ساقه‌های خاک شده فرو نکنید.

۶. افزودن کودگیاهی را به تعویق بیندازید

افزودن کودگیاهی را تا زمانی که خاک مجال گرم شدن داشته باشد، به تعویق بیندازید. کودگیاهی در عین‌حال که آب در خود ذخیره کرده و از انتقال بیماری‌های خاک به گیاه جلوگیری می‌کند، چنانچه زود آن را روی گیاه قرار دهید، روی خاک را پوشانده و سرد می‌کند. برای گیاهانی همانند گوجه‌فرنگی و فلفل که عاشق گرما هستند از سیستم کوددهی با پلاستیک استفاده کنید.

۷. برگهای پایینی بوته را جدا کنید.

به محض اینکه ارتفاع بوته‌های گوجه‌فرنگی بیش از نیم متر شد، برگ‌های ۲۰ سانتی‌متر پایینی ساقه را جدا کنید. این‌ها قدیمی‌ترین برگ‌های بوته هستند و معمولا اولین برگ‌های هستند که موجب مشکلات قارچی در گیاه می‌شوند. با رشد بوته برگ‌های پایینی کمترین میزان نور و گردش هوا را دریافت می‌کنند و با توجه به نزدیک بودن‌شان به زمین مواد بیماری‌زایی که در خاک تولید می‌شوند به راحتی به آن‌ها انتقال پیدا می‌کنند.

۸. هرس کردن برای گوجهفرنگیهای بیشتر

بوته‌ها را هرس کنید و مکنده‌هایی که در نقطه‌ی انشعاب دو شاخه می روید را جدا کنید. هیچ میوه‌ای روی این مکنده‌ها نمی‌روید و فقط انرژی باقی قسمت‌های گیاه را می‌گیرد. ولی در هرس کردن دیگر قسمت‌ها محتاط باشید. شما می‌توانید کمی از برگ‌ها را سبک کنید که امکان رسیدن نور خورشید به میوه‌های در حال رسیدن فراهم کنید اما به یاد داشته باشید این برگ‌ها هستند که وظیفه‌ی فتوسنتز و تولید شیرینی‌ای که به گوجه‌فرنگی‌ها مزه می‌دهد را به عهده دارند.

۹. به بوتههای گوجهفرنگی به طور منظم آب بدهید.

به بوته‌های در حال رشد به طور منظم آب بدهید و آن‌ها را سیراب کنید. آب دادن نامنظم که یک هفته فراموش کنیم و بخواهیم هفته‌ی بعدی جبران کنیم منجر به پوسیدن انتهای شکوفه و شکستن آن می‌شود. نکته‌ی اصلی اینجاست که مطمئن باشید بوته‌ها حداقل در هفته ۵ سانتی‌متر آب بگیرند که این مقدار می‌تواند در روزهای گرم یا دوره‌های خشکسالی بیشتر هم باشد. اگر دیدید بوته‌ها در طول روز پلاسیده و پژمرده به نظر می‌رسند به آن‌ها آب بدهید.

زمانی‌که میوه‌ها شروع به رسیدن کرد می‌توانید آب دادن را راحت‌تر بگیرید. کم‌تر کردن میزان آب گیاه را وامی‌دارد بر شیرینی‌هایش برای داشتن مزه‌ای بهتر تمرکز کند. این موضوع بسته به قضاوت شما از حال گیاه است. آنقدر میزان آب را کم نکنید که بوته‌ها دائم پژمرده باشند و دچار استرس شوند و یا شکوفه‌ها و میوه‌هایشان بریزد.

۱۰. کاری کنیم بوتهها میوه بدهند.

بخش اعظمی از پرورش سبزیجات به وضعیت آب و هوا بستگی دارد. گوجه‌فرنگی‌های معین به میزان مشخصی رشد می‌کنند و سپس همزمان میوه داده و میوه‌هایش می‌رسند و زمانی که شما برای آماده کردن سس آماده هستید، مقدار زیادی گوجه‌فرنگی در اختیار شما قرار می‌دهند. این بوته‌ها معمولا در آغاز فصل گل می‌دهند و کار میوه‌ دادن آن‌ها آنچنان مشکل نیست مگر اینکه شرایط آب و هوایی نامساعد باشد و موجب شرایطی شود که به آن شکوفه‌ریزی می‌گویند.

آن گوجه‌فرنگی‌های بزرگ آبداری که همه‌ی ما دوست داریم بر روی بوته‌های نامعین می‌رویند. منظور از نامعین بوته‌هایی‌ست که به روییدن ادامه می‌دهند. به هرحال گوجه‌فرنگی گیاه تاک است و گوجه‌فرنگی‌های نامعین به سمت خورشید می‌رویند. آن‌ها دوست دارند قبل از میوه دادن اول خوب رشد کنند. اگر شما عجول باشید، هرس کردن نوک ساقه‌های اصلی در اوایل تابستان ممکن است باعث شود آن‌ها انرژی‌شان را برای گل‌دهی بگذارند.این کار همچنین می‌تواند حقه‌ای به درد بخور در اواخر تابستان هم باشد، زمانیکه که می‌خواهید آخرین گوجه‌فرنگی‌ها عجله کنند و زودتر برسند.